Alleen zijn klinkt misschien groter dan het is. Het gaat voor mij niet om urenlang afzonderen of de deur achter je dichttrekken. Het gaat om even niemand hoeven zijn. Geen vragen beantwoorden, geen besluiten nemen, geen rekening houden met een ander. Gewoon een moment waarin niets van je verwacht wordt.

Sinds ik bewuster stilsta bij kleine momenten van genieten, merk ik hoe waardevol dit soort momenten zijn. Juist omdat ze zo schaars zijn in een druk huishouden.

Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam

Wat ik heb moeten leren, is dat alleen zijn iets anders is dan eenzaamheid. Het is een bewuste pauze. Een moment waarop je weer even bij jezelf kunt inchecken.

In het dagelijks leven ben je vaak bezig met zorgen, afstemmen en schakelen. Alleen zijn zonder iets te moeten haalt daar even de druk van af.

Geen plan, geen doel

Wat dit moment voor mij zo fijn maakt, is dat het nergens heen hoeft. Het is geen “me-time” met een lijstje, geen moment dat productief moet zijn.

Soms zit ik gewoon. Soms kijk ik uit het raam. Soms dwaal ik wat rond in huis. Het maakt niet uit wat ik doe, zolang ik maar niets hoef.

Praktisch ruimte maken voor alleen zijn

Alleen zijn hoeft geen groot project te zijn. Een paar manieren waarop het voor mij werkt:

  • een paar minuten eerder naar bed gaan dan de rest,
  • even buiten zitten zonder afleiding,
  • een moment pakken als het huis net leeg is.

Het gaat niet om de duur, maar om de kwaliteit van het moment.

Waarom dit zoveel doet

Juist omdat dit moment geen doel heeft, werkt het ontspannend. Je hoeft nergens naartoe, niets te bereiken. Het is er gewoon. En dat maakt dat je daarna vaak weer met meer rust en geduld verder kunt.

Alleen zijn zonder iets te moeten voelt voor mij als ademhalen. Onopvallend, maar onmisbaar.

Wanneer gun jij jezelf voor het laatst een moment alleen, zonder plan of verwachting?

#nospon